czwartek, 16 stycznia 2014
Ej Krzysiak. Ciągle mi się coś przypomina. Jak stoisz na dworcu w Sopocie w garniturze z naszytą szczeką babci. Jak robiąc histeryczny znak krzyża skaczesz do wyjścia popychając dwóch kanarów w gdańskim tramwaju, bo czwarty przejazd bez biletu sumuje wszystkie poprzednie niezapłacone kary. Jak piszesz gazetkę o kulturze Trójmiasta dla dresów z technikum budowlanego. Jak siedzisz w swoim pokoju w bursie odgrodzony parawanem od współlokatora dresa i jego łomocącego techno, słuchasz na walkmanie (!) Piwnicy pod Baranami, pijesz wino i jesz przeceniony ser camembert (dzień po przeterminowaniu 50 procent tańszy w osiedlowym sklepie). Jak idziesz do szkoły i zamiast do niej iść skręcasz do lasu, gdzie siedzisz cały dzień w namiocie i czytasz książki. Jak spaliśmy z Kingą pod gazetami w kamienicy w Krakowie, bo nie mieliśmy kluczy do mieszkania. Jak chodziłeś w jarmułce po Kazimierzu (ha! patrz, gdzie teraz jestem;) Jak wyskakiwałeś przez okno na klatkę schodową. Jak szedłeś z mopem gonić zboczeńca z klatki na przeciwko. Jak Ci Pani kazała przyjść w styczniu do dentysty, choć był dopiero październik, bo nie ma terminów, na co, zwykle opanowany, krzyknąłeś "DO TEGO CZASU MI WSZYSTKIE ZĘBY WYPADNĄ!!" Jak Ci było smutno, jak nie przedłużyli Ci w "Aniele" okresu próbnego, bo właściciel zatrudniał same dziewczyny i mówiłeś "Przecież byłem ich najlepsza kelnerką..". Jak wyrwałeś flagę w Święto Niepodległości jak wracaliśmy z Kiczu i potem pan dokumentujący stan przystanków zrobił nam z ta flagą zdjęcie. Wisiała u nas w domu. Jak się dostalismy razem do Łodzi. Jak zamieszkaliśmy z Marysią na Bałutach przy Limance tylko dlatego, że właścicielka uczyła sie u Zelwerowicza. Jak nie mieliśmy kasy na bilety i jedzenie ale wracaliśmy taksówkami bo było tak niebezpiecznie. Jak się potem przeprowadziliśmy i obwiesiłeś swój pokój przechodni sznurami z praniem, co wyglądało jak siedlisko uchodźców z Ruandy. Jak na pierwszym roku podczas Twojej imprezy urodzinowej o wdzięcznej nazwie "Sex and violence" w pomarańczowym dresie i z różową szminką na ustach tłumaczyłeś policji, że to mieszkanie jest wynajmowane całkowicie legalnie a koledzy i koleżanki tak się na codzień nie ubierają. Jak włascicielka mieszkania przychodziła po pieniądze, po czym mówiłeś jej, że skoczysz tylko na róg do bankomatu i leciałeś przez trzy dzielnice tramwajem, żeby Ci Justyna pożyczyła pieniądze. Jak uciekłeś z próby zbiorowej podczas trzysekundowej ciemności i pojechałeś do Warszawy. Jak byłeś w szpitalu. Jak na trzecim roku wpadłeś do nas na tydzień bo Ci było smutno i zatrzymałeś sie w najmniejszym pokoju Piotrka, po czym po trzech miesiącach uznaliśmy, że czas żebyś sie dorzucił do rachunków. Jak rodziła się Lea Divine. Jak miałeś więcej kosmetyków ode mnie. Jak wbiegłeś do Mexicany z Dużym Formatem w ręcę i wypiekami na twarzy i krzycząc "czy wy rozumiecie, że w Rwandzie plemię Hutu wybiło plemię Tutsi i odwrotnie??? Całe plemię!! To jakby Gdańsk miał wybić Gdynie i odwrotnie!" Jakie miałeś puste oko kiedy nie mogłeś albo nie chciałeś powiedzieć prawdy na jakiś temat.Jak mnie wynosiłeś ze sceny na egzaminie z piosenki po czym się potknąłeś i spadliśmy na dekoracje. (dobrze, że nie na ziemię!) Jak Cię drechy pobiły w Łodzi i zacząłeś różową rewolucję. Jak mi się kazałeś przestać masować po brzuchu mówiąc, że nikogo w ten sposób nie poderwę. Jak do mnie dzwoniłeś z Londynu i mowiłeś, że nawiązałeś kontakt z projektantami i teraz Lea będzie gwiazdą. Jak się nie spotkaliśmy u mnie na obiedzie. Jak się widzieliśmy ostatni raz w Sofie. I w Teatrze. Jak mówiłeś mi, że nie musimy się umawiać, bo gdzie Ty tam ja. Jak mi urządziłeś pokój z niczego jak mi było smutno. Jak mówiłeś mojej Mamie,"Jesteś piękną, cudowną, mądra kobietą, ja się z Tobą ożenię!!!"
Tesknię za Tobą Krzysiu. Nie wiem, czy wiesz, ale są jeszcze tacy co Ci pisza na tablicy "Samych uśmiechniętych dni". Też byś się śmiał. Teraz mi się jeszcze więcej przypomina. Jak śpiewałeś na pogrzebie swojej Mamy "Jeszcze w zielone gramyyyy, jeszcze nie umieramy.." Jak się rozciągaliśmy w Krakowie do "zima groziii, zima mroziii" Magdy Umer. Jak byliśmy w Chorzowie na "Jesus Christ Superstar". Jak chciałeś zabić Pati kotkę bo Ci obsikała łóżko i walizkę. Jak z zapałem recytowałeś na pierwszym roku wiersz wojenny "Ja w mej chacie spać nie mogę! Chcę u Ciebie spać kolego!" i nie wszyscy jeszcze kumali podtekst. I tysiące innych rzeczy. A śmierć w w dwudzieste piąte urodziny chyba tylko Tobie mogła sie zdarzyć. Tęsknię. Nie ma nikogo takiego jak Ty. A- no i oczywiście - samych uśmiechniętych dni;) <3
piątek, 10 stycznia 2014
Dżender.
Haha, żart Kochani, nic tu w tym poście o żadnym dżender nie znajdziecie ale z doświadczenia w Ojczyźnie widzę, że dżender to takie słowo klucz, którego nikt nie rozumie ale budzi emocje, więc na to liczę, Kochani, że u kogoś to hasło wzbudzi emocje, kliknie w link i wejdzie na mojego bloga, po czym wkurzy się, bo zobaczy, że nie o dżender i wyjdzie, ale wejście wejściem, które google zanotuje i zaproponuje mi umieszczanie reklam na moim super popularnym blogu, reklam tematycznych oczywiście, związanymi z treścią bloga (czyli..?) i wtedy będę mogła żyć, niczym popularne szafiarki tylko z mojej radosnej comiesięcznej twórczości. Będę reklamować Lidla, Biedronkę i izraelskie daktyle, a każdy grosz (czy szekiel) będę odkładała do świnki skarbonki (czy też krowy skarbonki, bo świnka tu niekoszerna i nieczysta, nie wiem, czy ma to zastosowanie również w przypadku chińskich wyrobów ceramicznych służących do gromadzenia pieniędzy) bo nie wiem, czy wiecie, Kochani, że postanowiłam raz na zawsze (miejmy nadzieję, że na zawsze) porzucić Grotowskiego tudzież wszelkiego rodzaju usługi gastronomiczne (nie to, żebym miała jakiś inny stały dochód) i skupić się na szeroko rozumianej karierze typu FREELANCE. Także tyle z postanowień noworocznych, wróciłam pod palmę, gdzie cieszę sie umiarkowaną temperaturą i nowym dywanem. Obyczaj nakazuje złożyć wymówienie na dwa tygodnie przed planowanym odejściem, więc idę odpracować swoje ostatnie dnie, tymczasem życzę Wam Happy New Year 2014. Chiński horoskop mówi, że to rok konia, w związku z czym trzeba wszystkie sprawy wziąć w swoje ręce i niczego nie zostawiać przypadkowi, bo się Uran wkurzy. Ja nie mam zamiaru denerwować Uranu (Urana) i idę wziąć sprawy, (względnie tacę) w swoje ręce. Baj.
Subskrybuj:
Posty (Atom)