Najgorszy Przewodnik Świata.

Post z 24.02. Tzw. odgrzany kotlet.(bądź falafel w wersji dla wegetarian) Kochani-syrena z rana, jak śmietana! Jednych budzą ze snu trele rozochoconego porannego ptactwa, innych syreny alarmowe zwiastujące potencjalne bądź trwające bombardowanie. Ukochany zapomniał poinformować mnie, że dzisiaj na terenie całego Izraela mają odbywać się ćwiczenia dla szkół na wypadek ewentualnego bombardowania w związku z czym o 10.00 zbudzona złowrogim wyciem syreny zerwałam się na równe nogi i z rozwianym włosem wybiegłam na klatkę schodową (w czasie bombardowania zaleca się wyjście na środkowe piętra klatki schodowej, daleko od okien),a jako że moja klatka nie wydawała mi się przekonująca, wybiegłam na podwórko (bardzo mądrze) po czym pognałam do najbliższego kiosku (oszklonego w 90 procentach) z nadzieją na ukryty schron. Pan jednak wytłumaczył mi, że to ćwiczenia (powinnam była się domyślić w związku z tym, że żadnen samochód nawet sie nie zatrzymał) w związku z czym grzecznie zawróciłam do domu z przyrzeczeniem, że nie skorzystam z naszego kiosku przez najbliższe dwa tygodnie, co jednakże nie jest proste, jako że znajduje się on dokładnie pod naszym domem więc siłą rzeczy musze koło niego przejść chcąc się dostać do mieszkania. W rankingu "kawa czy syrena", zdecydowanie stawiam na syrenę, w związku z nagłym skokiem adrenaliny, którego kawa nie zapewnia tudzież przez nastepującą w konsekwenscji minimalną ale jakże intensywną dawkę zdrowego ruchu. (to się chyba nazywa interwał). Poza tym kawę trzeba zrobić a syrena wyje sama. Mendel pieczeni na jednym ogniu, jak pisała Chmielewska. (Albo Musierowicz, nie pamiętam). Nie o tym miałam jednak pisać, jak zwykle, ale o moich wybitnych umiejętnościach organizowania tras pieszych (tudzież rowerowych) wycieczek. Kochani- NIE MAM orientacji w terenie. Nie mam i nigdy nie miałam. Gubię się odkąd pamiętam. Jeżeli nie idę w grupie moje szanse dojścia do celu są nikłe. Nie orientuję mapy. Nie rozumiem google maps. Nie rozumiem GPS-u (tak-można nie rozumiec GPS-u). Jak mam dojść w jakieś nowe nieznane mi miejsce zawsze wychodzę conajmniej 15 minut wcześniej, żeby mieć czas na ewentualne pomysłki w interpretowaniu wskazówek google maps i ewentualnych przechodniów.(a i to czasem nie wystarcza.) Nie potrafię nikomu wytłumaczyć gdzie ma iść (widzę miejsca ale nie widzę połączeń między nimi) nawet w moim własnym mieście (Gdyni, mieście z morza i marzeń) chyba, że faktycznie coś znajduje się przy głównej ulicy. Nie umiem odwrócić planu mieszkania w głowie. Jak mamy probę w innym miejscu niż scena, na której mamy grać zajmuje mi gro czasu zrozumienie, gdzie jest widownia. Nun. Nada. Nie ma. Także podsumowując, Kochani, jak planujecie wycieczkę do Izraela szczerze Wam radzę zakupić przewodnik i dobrą mapę, nie ufać moim propozycjom skrótów rowerowych (N-I-G-D-Y), zaplanowac sobie trasy samemu a mnie pytać ewentualnie o dobre kawiarnie, względnie gdzie można zjeść hummus. W ten sposób wszyscy oszczędzimy sobie czasu i nerwów. Chyba, że ktoś lubi oczywiście wycieczki pod hasłem "Przygoda i dużo niepotrzebnych kilometrów", wtedy jak najbardziej zapraszam. Kochani nic juz nie dopiszę bo ten post i tak jest odgrzewany, a ja już nie pamiętam o co mi chodziło w poprzednim, więc obiecuję, że zastanowię się co u mnie i dam znać. Buziak. P.S. Moi ostatni Drodzy Wizytorzy zaproponowali nawet stworzenie strony na facebooku zatytułowanej "Najgorszy Przewodnik świata" firmowany of course moim zdjęciem, na której to stronie wszyscy zawiedzeni goście mogliby wypisywać uwagi na temat mojego przewodnictwa ku przestrodze tych, co tu jeszcze nie byli a maja zamiar przyjechać i liczą na to że ich sprawnie oprowadzę po mieście.(Ha, ha, ha). tym gorzkim akcentem żegnam się z Wami do następnego posta, a cow nim będzie-nie wiadomo. Jak w zyciu. Baj.