Edyty, Kornela, Cypriana.

Kochani. Pomimo notorycznej imieninowej dyskryminacji ze strony wiodących stacji radiowych tudzież kalendarzy ściennych z przepisami kulinarnymi (przeplatanych mądrościami ludowymi, filozofią chińską i sprytnymi sposobami na odśnieżenie podwórka) oraz faktu, że już trzeci rok obchodzę imieniny w nieimieninowym kraju ("Czekaj Kamila, to wyjaśnij jeszcze raz-Twoje imię ma urodziny? To ja mam teraz przynieść prezent Twojemu imieniu?..czekaj, czekaj..w wikipedii piszą, że trzeba przynieść kwiaty. Mam Ci przynieść kwiaty i napisać "Kamila"? Twoje imię będzie wiedziało, że dostało kwiaty?") i pomimo faktu, że chyba nawet w Polsce jak ktoś się nie nazywa Andrzej, Anna  lub Krystyna to nie obchodzi imienin, ja postanawiam świętować tak czy siak i sama sobie życzę "Happy Name Day" i zaraz wyjdę na imieninową siłownię i imieninowe zakupy (spożywcze wprawdzie, ale wciąż).
Z pomocą w przywracaniu wiary w sens imienin przyszła Mama z porannym telefonem (nawet mocno porannym) z życzeniami od całej Rodziny  (tu zaczęła wymieniać poszczególnych jej członków, co mnie mocno zaintrygowało, bo nawet ja z moją fenomenalna pamięcią do dat nie kojarzę wszystkich imienin całej mojej rodziny a wiem, że RMF nikomu nie pomógł jako, że od lat już z uporem maniaka lansuje imieniny Edyty, Cypriana i Kornela) Także dzień zaczął się nieźle, temperatura jakby spadła, remont ulicy zbliża sie ku końcowi więc idę świętować na zewnątrz coby zdążyc wrócić przed największymi upałami (tutaj między 15.00 a 17.00) Wiem, że miał być post o lokalnym sylwestrze i Yom Kippur ale wciąż nie mogę zrozumieć dlaczego je się buraka podczas noworocznej kolacji a dopóki tego nie zrozumiem nie mogę napisać o Nowym Roku, a dopóki nie napiszę o Nowym Roku to nie mogę napisać o Yom Kippur i w ogóle już idę stąd bo nie mam nic więcej ciekawego do napisania, a lato czeka, baaaajjjj!!
P.S. Z ręką na sercu-ilu znacie Cyprianów???